Transformatie van de zorg
Het leveren van zorg in een digitaal tijdperk kent steeds meer mogelijkheden. In de zorg kunnen internet en technologie (e-health; zie box 1) zorgverleners helpen bij de verbetering van het zorgproces. Meer en meer toepassingen ondersteunen zorg- gebruikersI op het gebied van preventie en een gezonde leefstijl. Ook biedt e-health steeds meer mogelijkheden voor het omgaan met chronische aandoeningen en de mogelijkheid om samen met de zorgverlener beslissingen te nemen over de zorg of de behandeling. Moderne technologie maakt zorg op afstand mogelijk en kan zelf- management bevorderen1,2. Druk op de zorg (zie box 2) vraagt om een andere manier van werken waarbij het gebruik van e-health voor belangrijke oplossingen kan zorgen. Maar deze ontwikkelingen kennen ook uitdagingen. Zo zijn er soms zorgen dat de technologie de menselijke kant van de zorgverlening gaat vervangen3. Ook ontbreekt vaak overtuigend bewijs dat e-health toepassingen de gewenste effecten hebben op de gezondheid en de gezondheidszorg. Niet voor niets komt het voor dat sommige, nieuwe e-health toepassingen opkomen en na verloop van tijd ook weer verdwijnen. Het succesvol inzetten en gebruiken van e-health is dan ook niet vanzelfsprekend2,4,5. Zoals we in de voorgaande edities van de eHealth-monitor al zagen, is dit een veranderproces dat verder gaat dan enkel het implementeren van nieuwe technologieën2,6. We kunnen tegenwoordig wel stellen dat effectieve en doelmatige inzet van e-health een transformatie binnen de zorg vergt.
Dit hoofdstuk beschouwt en beschrijft de belangrijkste resultaten en sluit af met aanbevelingen. Box 3 reflecteert op een aantal beleidsontwikkelingen in relatie tot de eHealth-monitor.
E-health: verschillende snelheden
Op basis van de resultaten uit de eHealth-monitor 2018 concluderen we dat het transformatieproces, dat nauw verweven lijkt met de digitalisering van de zorg, verschillende snelheden kent. We zien de meeste beweging als we kijken naar toepassingen die worden ingezet voor en door zorgverleners, zoals het gebruik van elektronische patiëntendossiers en uitwisseling van medische gegevens tussen zorgverleners. Ook zien we beweging bij zorggebruikers zelf, als er geen directe relatie is met de zorg- verlener. We zien minder beweging wanneer we kijken naar toepassingen waar zorgverlener en zorggebruiker beiden een rol hebben, de meerwaarde onduidelijk is, gevoel van urgente mist of wanneer het bestaande proces complexer wordt of moet veranderen - bijvoorbeeld omdat de toepassing een andere inrichting van het zorgproces vraagt.
Lees hier de volledige artikel
