Samen weten èn kunnen we meer. Reden genoeg om te inventariseren hoe zorgprofessionals en - gebruikers tegen hybride zorg (de combinatie van digitale en fysieke zorg) aankijken. Welke meerwaarde heeft het of kan het hebben? Waarom willen we dat weten? Het stapelen van perspectieven geeft meer inzicht in wat ons bindt. En vervolgens wat we samen kunnen doen om daar te komen. Niet beredeneert vanuit systemen, maar vanuit mensen en de kansen die wij samen zien. In dit nummer een eerste bundeling van mooie perspectieven, klein en groot, waarvan de zorg wijzer wordt.
De waarde van technologie in de zorg zie ik in het bijeenbrengen van mensen en informatie. De zorgvrager (indien gewenst met zijn omgeving) met een behoefte of zorgvraag en de juiste zorgprofessional(s) die elkaar snel vinden en communiceren. Ik zie – als voorbeeld - een videovergadering met de mens (en niet alleen patiënt of cliënt) om wie het gaat centraal.
Bij de relevante mensen in de zorgketen is dan de juiste informatie beschikbaar door het bundelen van de kennis vanuit alle betrokken actoren. Over wie je bent, wat je gewenste kwaliteit van leven en acute behoefte is, gecombineerd met kennis van kwaliteit van leven en zorg. En dat op een plek die onafhankelijk is van een gebouw waar iedereen heen moet reizen. Dan kun je overal vandaan vanuit een gelijkwaardige dialoog werken aan ‘samen begrijpen’ wat er voor een mens of zorgvraag nodig en passend is.
Vanuit mijn nieuwsgierigheid heb ik zorg- professionals, mantelzorgers en zorggebruikers gevraagd om mee te denken over de zorg van de (nabije) toekomst. Niet alleen over hoe de zorg er dan uitziet, maar ook over welke randvoorwaarden belangrijk zijn. Veel dank voor het delen van jullie perspectieven. Samen ontstaat er een mooi beeld: over passende zorg, werkplezier voor medewerkers en beschikbaar houden van zorg op momenten dat het gewenst is. Nu en in de toekomst.
Rode draad
Vanuit diverse sectoren zijn bijdragen geleverd. Vanuit jeugd, ouderen, verstandelijk beperkten, publieke gezondheid, ziekenhuis. Heel mooi vind ik het om te lezen dat digitale zorg een antwoord kan bieden op ‘zorgmijders’. Of rust kan geven bij mensen met een verstandelijke beperking en omgekeerd de onrust met hele nare gevolgen kan voorkomen. Of het voorkomen van onnodige verwijzingen van kinderen en hun ouders.
Als je Niet Invult Voor Een Ander (NIVEA) ontstaan er kansen die misschien niet meteen voor de hand liggen, zoals bij zorgmijders. En heel belangrijk is ook ‘Niet Willen Voor Een Ander’ (NWVEA): digitale zorg is niet altijd voor iedereen passend. Let ook op of een medewerker voldoende digitaal vaardig is of wordt ondersteund om hiermee aan de slag te gaan. Daar gaat het om bij hybride zorg: digitaal waar dat kan, fysiek waar dat moet.
Dit is een eerste bloemlezing: in de volgende uitgave gaan we hier per sector dieper op in, ook met de vraag: welke doelen dient hybride zorg? Zodat we het niet alleen over techniek hebben. Ik blijf jullie uitnodigen om ervaring en perspectieven te delen. Zodat we deze kunnen delen, elkaar inzicht geven en zo samen kunnen leren.
