AI wordt steeds vaker toegepast in de langdurige zorg. Personeelstekorten maken oplossingen die medewerkers kunnen ontlasten aantrekkelijk. Maar organisaties die eerst technologie binnenhalen en daarna pas beleid ontwikkelen, lopen het risico op losse oplossingen zonder samenhang die onvoldoende aansluiten op de zorgpraktijk. Duurzame meerwaarde vraagt om samenhang tussen mens, werkprocessen en technologie, met duidelijke governance als basis.
Volgens Wiebe de Boer, technisch directeur van CaraTec (gericht op het optimaliseren van werkprocessen), omarmen zorgaanbieders momenteel vaak eerst AI-toepassingen en organiseren ze daarna het beleid eromheen. Vanuit de personeelsproblematiek is dat begrijpelijk, aldus De Boer in ICT&health 3, 2026, maar voor een goede governance is het de verkeerde volgorde.
Peter Broekroelofs, CEO van Carecogni (gespecialiseerd in AI voor zorg & welzijn), ziet dat AI-gebruik doorgaans begint met toepassingen zoals Copilot en zich vervolgens verbreedt naar HR-vraagstukken of behandelprotocollen. Een persoonlijke assistent die het rooster en de cliëntenpopulatie van een medewerker kent, is een derde stap. Deze veelheid aan losse applicaties zonder samenhang of eenduidig overzicht kan medewerkers echter ook hinderen.
Van data naar ondersteuning
De mogelijkheden zijn al wel duidelijk. Taalmodellen kunnen de essentie halen uit grote hoeveelheden ongestructureerde gegevens en signalen herkennen die wijzen op een toenemende zorgbehoefte. Gegevens van eigen cliënten bieden daarbij volgens de geïnterviewden een waardevolle, verifieerbare basis. De beschikbaarheid van die gegevens wordt echter nog geregeld beperkt door niet interoperabele applicaties.
Ook de beschikbare technologie levert volgens De Boer niet vanzelf passende ondersteuning op. Enthousiasme voor nieuwe toepassingen kan leiden tot meerdere apparaten die hetzelfde probleem oplossen, of tot oplossingen die niet aansluiten op bestaande werkprocessen. Daarmee blijft de beoogde ontlasting van medewerkers onzeker.
Begin bij de organisatie
De Boer pleit daarom voor een ander vertrekpunt. “Zorgvuldigheid in aanpak moet voorop moet staan. Gesprekken gaan echter al snel over ‘hoe’.” Het uitgangspunt moet volgens hem juist zijn waar de organisatie voor staat. Daarop moet ook de governance worden ingericht, met aandacht voor privacy en de opslag van gegevens.
Vervolgens kunnen zorgaanbieders vanuit concrete behoeften klein beginnen en stapsgewijs opschalen. Kijk eerst naar de werkprocessen en zoek daar passende ondersteuning bij. Stel daarbij de privacy van medewerkers en cliënten voorop en bewaak of keuzes blijven passen bij de koers van de organisatie.
Broekroelofs benadrukt tot slot het belang van een helder einddoel: “Het gaat erom dat je in het proces van toepassing van AI binnen de zorg mens, proces en systeem op elkaar laat aansluiten. Dan doe je het beste voor je organisatie, je medewerkers en je cliënten.”
Dit artikel gemist? Lees het in ICT&health 3, 2026, en in ons online magazine.
Voeg ICT&health toe aan Google
Toon meer content van ICT&health in Google Zoeken.
