Voor patiënten met vergevorderd hartfalen zijn de behandelopties beperkt. Donorharten zijn schaars en bestaande alternatieven zoals een steunhart kunnen complicaties en beperkingen in het dagelijks leven met zich meebrengen. Het Holland Hybrid Heart-project (HHH) wil daarom een totaal artificieel hart (TAH) ontwikkelen dat niet alleen levens verlengt, maar ook voorwaarden schept voor een zo goed mogelijke kwaliteit van leven (KvL).
Het door NWO gefinancierde project loopt van 2022 tot 2030 en brengt zachte robotica, weefselengineering en sensortechnologie samen. Het consortium van hogescholen, universiteiten, UMC’s en onderzoeksinstellingen werkt aan een hybride totaal artificieel hart (TAH).
Een belangrijke tussenstap is een kunsthart dat een zoogdier minimaal drie maanden in leven kan houden. Uiteindelijk moet de technologie uitgroeien tot een nieuwe behandeling voor patiënten met vergevorderd hartfalen.
Brede betrokkenheid centraal
Vanaf het begin staat daarbij niet alleen de techniek centraal. Patiënten, naasten en medisch professionals worden betrokken bij de vraag aan welke voorwaarden een toekomstig kunsthart moet voldoen. Onderzoekers spraken daarvoor onder meer met twintig patiënten, elf medisch professionals en acht naasten en organiseerden vervolgens een focusgroep.
Daaruit blijkt dat kwaliteit van leven voor patiënten sterk samenhangt met kunnen meedoen: dagelijkse bezigheden uitvoeren, sociale contacten onderhouden en betekenisvolle activiteiten ondernemen. Voldoende energie is daarvoor essentieel. Tegelijkertijd blijken wensen en grenzen niet vast te staan. Wat patiënten acceptabel vinden, kan veranderen naarmate hun medische situatie verslechtert.
Eerst stabiele basis
Die inzichten bepalen mede de ontwikkeling van het kunsthart. Een TAH verbetert kwaliteit van leven niet rechtstreeks, maar moet eerst een stabiele medische basis en voldoende energie bieden. Daarmee krijgen patiënten ruimte om hun dagelijks leven, rollen en sociale deelname weer vorm te geven.
Voor patiënten zonder andere behandelopties staan daarom aanvankelijk overleving, veiligheid en stabiliteit voorop. Wanneer deze basis op orde is, kunnen eigenschappen als meer energie, compactheid, discretie en minder dagelijkse belasting steeds belangrijker worden.
De komende jaren blijft patiëntbetrokkenheid structureel onderdeel van HHH, aldus de initiatiefnemers van HHH. Via een klankbordgroep worden patiënten periodiek betrokken bij nieuwe prototypes en ontwerpkeuzes. Zo wordt iedere technische beslissing niet alleen beoordeeld op veiligheid en functionaliteit, maar ook op de vraag of een toekomstig kunsthart daadwerkelijk past in het leven van de mensen die ermee moeten leven.
Dit artikel gemist? Lees het in ICT&health 2, 2026 en in ons online magazine.
Voeg ICT&health toe aan Google
Show more content from ICT&health in Google Search.
