Digitalisering in de zorg is al lang geen experiment meer. Toch blijkt het structureel inbedden van digitale zorg in behandelprocessen weerbarstig. Volgens Jeanette Ploeger, CEO van Minddistrict, ligt de echte opgave niet in nieuwe technologie, maar in het anders organiseren van zorg – en vooral in het opschalen van hybride zorg binnen de behandeling zelf.
Minddistrict is bijna twintig jaar actief als e-healthplatform, met een sterke positie in de geestelijke gezondheidszorg en toenemende toepassing in onder meer revalidatie en somatische zorg. Die jarenlange ervaring leerde dat digitalisering zich niet laat vangen in één systeem of één platform. “Een van de problemen in de zorg is dat we heel erg denken vanuit silo’s,” stelt Ploeger in ICT&health 1, 2026. Organisaties doen er volgens haar beter aan om te werken vanuit een overkoepelende visie op digitaal werken, waarin technologie, werkprocessen en mensen in samenhang worden benaderd.
Van silo’s naar brede adoptie
Die bredere blik is sinds 2025 uitgewerkt in Wwiser (Worthwhile Implementation Services), een aparte dienst naast het Minddistrict-platform. Niet bedoeld om technologie te verkopen, maar om zorgorganisaties te helpen hun digitale ambities concreet te maken en te vertalen naar de dagelijkse praktijk.
De afgelopen jaren zijn in vrijwel alle zorgdomeinen succesvolle voorbeelden ontstaan van digitale toepassingen: van digitale intake tot online modules en digitale nazorg. Toch blijft schaalvergroting uit. “In allerlei teams en doelgroepen hebben we ontdekt wat werkt,” zegt Ploeger. “Maar de uitdaging zit in het opschalen van die hybride zorg in de behandeling zelf.”
Waar het schuurt
Juist in het hart van de zorg – de behandeling – blijkt digitalisering complex. Zeker wanneer multidisciplinair wordt gewerkt en meerdere professionals betrokken zijn rond een cliënt. Niet iedere cliënt kan of wil alles digitaal doen, benadrukt Ploeger. Het gaat om passende inzet en gezamenlijke keuzes. Digitale zorg is geen doel op zich, maar een middel binnen bredere zorgtransformatie.
Daarbij is het expliciet formuleren van het ‘waarom’ essentieel. Waarom wil een organisatie anders werken? Wat levert dat op voor professionals en cliënten? Zonder helder antwoord blijft digitalisering iets dat boven op het werk komt, in plaats van het werk ondersteunt.
Gedragsverandering is sleutel
Volgens Ploeger draait zorgtransformatie uiteindelijk minder om techniek dan om gedrag. Digitale toepassingen raken direct aan de professionele identiteit van zorgverleners. “Het gaat over anders nadenken over zorg”, weet Ploeger. “En dat betekent herontwerpen, opnieuw kijken en gedragsverandering. We moeten erkennen dat deze stap spannend of uitdagend kan zijn voor zorgprofessionals.”
Die gedragsverandering vraagt tijd, ruimte en meetbaarheid. Het stellen van concrete doelen, het uitvoeren van nulmetingen en het inzichtelijk maken van effecten zijn volgens haar noodzakelijke voorwaarden om van losse digitalisering naar blijvende digitale transformatie te komen.
Het volledige artikel is gepubliceerd in de recent verschenen editie 1, 2026 van ICT&health, en in ons online magazine.
Innovation partner
