Onderzoekers van het UK Dementia Research Institute (UKDRI) Care Research & Technology Center hebben een nieuwe methode ontwikkeld om de voortgang van de ziekte van Parkinson thuis te monitoren zonder dat patiënten een wearable hoeven te dragen. De studie laat zien dat contactloze sensoren veranderingen in het looppatroon nauwkeurig kunnen detecteren.
Daarmee bieden ze een veelbelovend alternatief voor draagbare sensoren, die afhankelijk zijn van correct gebruik en regelmatig opladen. Volgens de onderzoekers kan de technologie bijdragen aan betere monitoring van ziekteprogressie en een meer gepersonaliseerde behandeling.
Alternatief voor wearables
Veranderingen in het bewegingspatroon zijn een van de belangrijkste kenmerken van de ziekte van Parkinson. Toch worden deze in de huidige praktijk meestal alleen tijdens poliklinische controles beoordeeld, waardoor subtiele veranderingen tussen ziekenhuisbezoeken onopgemerkt kunnen blijven. Draagbare sensoren, bijvoorbeeld met een smartwatch maken langdurige monitoring thuis mogelijk, maar kennen ook beperkingen. De kwaliteit van de metingen hangt onder meer af van de manier waarop iemand beweegt, bijvoorbeeld de armslag tijdens het lopen. Daarnaast moeten patiënten het apparaat consequent dragen en opladen.
"Met wearables krijgen we waardevolle inzichten in het dagelijks leven van mensen met Parkinson, maar ze hebben ook beperkingen", zegt dr. Shlomi Haar, universitair hoofddocent cognitieve neurowetenschappen en medeonderzoeker. "We wilden onderzoeken of sensoren die in de woonomgeving zijn geplaatst dezelfde informatie kunnen leveren zonder dat patiënten zelf iets hoeven te doen."
Looppatroon meten
Voor het onderzoek werden vijftien mensen met milde Parkinson en veertien gezonde deelnemers gevraagd een looptest van vier meter uit te voeren in een speciaal ingerichte woonomgeving. De deelnemers met Parkinson deden de test tweemaal: kort na inname van hun medicatie en opnieuw wanneer de werking daarvan begon af te nemen. De onderzoekers maakten gebruik van twee contactloze sensoren: een radarsysteem en een dieptecamera. Deze registreerden onder meer paslengte en de tijd tussen opeenvolgende stappen.
Beide systemen bleken onderscheid te kunnen maken tussen gezonde deelnemers en Parkinsonpatiënten bij wie de medicatie begon uit te werken. De radarsensor bleek bovendien gevoelig genoeg om ook verschillen te detecteren tussen de metingen direct na medicatie-inname en later op de dag, wanneer de symptomen weer toenamen. Opvallend was dat de sensoren nauwelijks verschillen vonden tussen gezonde deelnemers en patiënten die kort daarvoor hun medicatie hadden ingenomen. Volgens de onderzoekers wijst dit erop dat de behandeling een deel van de loopafwijkingen effectief onderdrukt.
Contactloze sensoren in thuissituatie
De onderzoekers zien grote mogelijkheden voor de inzet van contactloze sensoren in de thuissituatie. Omdat patiënten geen apparatuur hoeven te dragen, kan de technologie langdurig en vrijwel ongemerkt gegevens verzamelen over veranderingen in het bewegingspatroon.
Volgens Haar kunnen camera- en radarsystemen in de toekomst een waardevol hulpmiddel worden voor het volgen van ziekteprogressie en het evalueren van de effectiviteit van behandelingen. De verzamelde gegevens kunnen artsen ondersteunen bij het afstemmen van therapieën op individuele patiënten en tegelijkertijd een objectieve maat bieden voor de beoordeling van nieuwe geneesmiddelen in klinische studies.
Hoewel vervolgonderzoek met grotere patiëntengroepen nodig is, laat de studie zien dat contactloze monitoring een belangrijke stap kan zijn richting continue, laagdrempelige en gepersonaliseerde zorg voor mensen met Parkinson.
