Zwangeren in de regio Nijmegen die extra controle nodig hebben, kunnen sinds kort thuis zelf een hartfilmpje van hun ongeboren kind maken. De afdeling Verloskunde van het Canisius Wilhelmina Ziekenhuis (CWZ) is gestart met een nieuwe vorm van thuismeten. Daarmee kunnen zorgverleners zwangeren op afstand volgen, zonder dat zij voor iedere controle naar het ziekenhuis hoeven. De aanpak sluit aan bij de eerdere ervaringen van de afdeling met zorg buiten het ziekenhuis.
Dankzij thuismeten is ziekenhuisopnamen niet meer nodig. De behandeling thuis is namelijk dezelfde als de behandeling die de vrouwen in het ziekenhuis krijgen. Teamleider en obstetrieverpleegkundige Jolanda van Geffen stelt in een bericht op de website van CWZ: “Tot vorige maand reed één van ons dagelijks langs de patiënten om thuis een hartfilmpje van het kind te maken. Dit was natuurlijk prettig voor de patiënt, maar kostte ook veel tijd. De verpleegkundige was eigenlijk ook op de afdeling nodig.”
Minder ziekenhuisbezoek
Bij de nieuwe werkwijze komt de verpleegkundige niet meer bij de zwangere thuis. In plaats daarvan krijgt de zwangere een koffer met apparatuur waarmee ze dagelijks zelf een hartfilmpje van de baby kan maken. Vooraf belt ze met een verpleegkundige van de afdeling om eventuele klachten te bespreken.
Tijdens het maken van het dertig minuten durende filmpje kijken een obstetrieverpleegkundige en arts op afstand mee via HiX. Na afloop belt de zwangere opnieuw met het ziekenhuis en spreekt zij met de arts. Eén keer per week vindt nog een uitgebreidere controle in het ziekenhuis plaats.
Eenvoudig in gebruik
Volgens Van Geffen blijkt het in de praktijk goed te doen om zelf een hartfilmpje te maken. Op de afdeling krijgen zwangeren eerst uitleg en maken zij samen met een verpleegkundige een proefopname. Daarna kunnen zij de apparatuur zelfstandig gebruiken.
De eerste zwangere die met het koffertje naar huis ging, was Meike Smits. Na een maand waarin zij dagelijks naar het ziekenhuis moest, ervaart zij het als een stuk rustiger dat de controles nu grotendeels thuis kunnen plaatsvinden. Tegelijk houdt ze dagelijks contact met de verpleegkundige.
Voor de thuismeting zijn drie koffers met apparatuur beschikbaar, waardoor maximaal drie patiënten tegelijk op deze manier kunnen worden gevolgd. De arts bepaalt welke zwangeren hiervoor in aanmerking komen. Volgens Van Geffen geeft de werkwijze patiënten meer regie over hun zorg en kan de afdeling de beschikbare zorgcapaciteit efficiënter inzetten. Daarnaast zijn er minder ritten naar het ziekenhuis nodig, wat ook het aantal reisbewegingen beperkt.
Meer voorbeelden
In de zomer van 2024 schreven we al over het UMCG, waar zwangere patiënten die intensiever worden gecontroleerd sindsdien thuis een CTG (hartfilmpje) van hun ongeboren kind kunnen maken. Daarmee hoeven ook zij minder vaak naar het ziekenhuis en kunnen controles deels op afstand plaatsvinden.
Het UMCG was daarmee overigens niet de eerste: ook onder meer SJG Weert en Bravis hadden deze vorm van thuismonitoring al ingevoerd. Het Deventer Ziekenhuis zette de stap zelfs al in 2016. De ontwikkeling laat zien dat zorg op afstand ook binnen de geboortezorg steeds meer onderdeel wordt van de dagelijkse praktijk.
