Wat is een zorginnovatie, wat maakt dit tot een innovatie, wie bepaalt dat? Nog belangrijker: wat levert het op? Innovatie is altijd vernieuwing van iets concreets. Het kan gaan om iets tastbaars, zoals een product, maar ook, en dat zie je in deze tijd steeds meer, om iets ongrijpbaars. Bijvoorbeeld de opzet van een organisatie, de ontwikkeling van een medisch device of een online platform waarbij onderzoek, middels crowdfunding, financieel ondersteund kan worden.
Een minimale voorwaarde om te willen innoveren is dat feitelijk iedereen, klinisch arts, arts-onderzoeker, verpleegkundige, ervaringsdeskundige of patiënt, maar ook zeker de naaste familie, deze kans kan grijpen, zolang dit verlangen maar komt vanuit het hart. Daarnaast is het handig als deze verschillende partijen elkaar weten te vinden, zodat ideeën kunnen worden gedeeld, uitgewerkt en men als team samenwerkt. Een innovatie ofwel de ‘ontdekking’ krijgt pas betekenis zodra het in productie gaat en waarde voor het beoogde doel toevoegt. De volgende stap is de innovatie in de markt zetten, want zonder succesvolle vermarkting ofwel commercialisatie geen innovatie.
Witte jassen aan het bed
Als klein aangeboren hartekind hadden mijn ouders en ik niet echt iets te zeggen over de hoeveelheid witte jassen die aan mijn bed stonden en van alles met mij wilden doen. Ik werd behandeld in een academisch centrum en educatie van medisch studenten hoort daar nu eenmaal bij. Inmiddels ben ik 35 jaar en door schade en schande voel ik me thuis in de wereld van de cardiologie. Ook al vond en vind ik dit, inclusief de beperkingen van mijn lijf, niet altijd even prettig, de anatomie van mijn zieke hart en zeker ook dat van andere afwijkingen, vind ik machtig interessant. Kwaliteit van leven voor mijzelf, maar ook voor andere patiënten te verbeteren, of het beter maken van het zieke hart vind ik des te interessanter.
Daarom fungeer ik als proefkonijn en doe ik actief mee aan verschillende onderzoeken zodat de medische wetenschap flinke stappen vooruit kan zetten. Met actief meedoen bedoel ik, naast slechts een inclusie te zijn, tezamen met de professional meedenken over wat kwaliteit van leven voor de groep kan betekenen. Te brainstormen of je als kwetsbaar IC-patiënt meer wordt belast door het inzetten van een extra of ander medical device. Om mee te denken hoe een app kosten- en energiebesparend voor de professional of de patiëntengroep in de markt gezet kan worden.
Hackathon
Digitalisering bespoedigt dat arts en patiënt, zowel nationaal als internationaal, gebruik kunnen maken van databanken, gedeelde patiëntendossiers, online platformen en de verscheidenheid aan apps. Zoals de opkomst van e-health hackathons, waar softwaredeskundigen, medici en patiënt zich voor 48 uur met elkaar opsluiten, om pas daarna met een bruikbaar zorginitiatief, zoals telemonitoring of een app, weer naar buiten te komen. Of waar healthtechbedrijven, de engineer, het werkveld en de arts op hun beurt weer het belang van de patiënt meenemen om de innovatie te binden aan een mogelijke investeerder. Alleen door samen op te trekken kan de zorg worden opgeschaald.
Anno 2017 krijgt de zorg meer te maken met de mondiger patiënt en daardoor de komst van shared decision making. Deze manier geeft de patiënt meer regie. Naar mijn mening een vooruitgang, want daar waar de professional altijd op zoek blijft naar ‘the cure’, leeft de patiënt tot aan zijn dood met de hartziekte.
Het fundament van medische innovatie is er te allen tijde ten behoeve van de patiënt. De professional kan hierdoor slechts zijn werk efficiënter uitvoeren. Door deze samenwerking creëer je meer empathie en waarde voor elkaars beoogde doelen. En bouw je aan een sterkere patiënt-dokterrelatie. Als je het mij vraagt is dit een flinke, maar heerlijke uitdaging. Een waarin je vanuit co-creatie je tanden inzet om zo de zorg efficiënter, laagdrempeliger en goedkoper te maken. Hiermee vergroot je bereik en je kans op succes.
